ΣΟΦΙΤΕΣ

Οι σοφίτες είναι υποδειγματικές , φτιαγμένες με μεράκι  και χωρίς  οι ιδιοκτήτες να φείδονται προσωπικού  μόχθου και εξόδων, όπως άλλωστε και αναφορικά με όλο το Ξενοδοχείο,  κατασκευασμένες καθ’ ολοκληρία  με ξύλο, ενώ στο πάτωμα έχει τοποθετηθεί μάρμαρο. Είναι  ευρύχωρες ακόμη και για 4 άτομα, ευήλιες και με την τρομερή  αίσθηση του ύψους , που τους  προσδίδει το ευρύτερο περιβάλλον. Περιέχουν ψυγείο, τηλεόραση και air  condition. Διαθέτουν η κάθε μια δύο παράθυρα  προς τον κόλπο του Βαθέος  καθώς και ένα άλλο δίπλα προς πράσινο και θάλασσα, άνετο ελεύθερο  χώρο και βέβαια την  θαλπωρή και ζεστασιά του επικλινούς επιπέδου που τις διέπει.
Χωρίζονται με έναν διάδρομο μεταξύ τους , έχοντας πρόσβαση από εξωτερική , ελικοειδή σκάλα που ξεκινά κάτω, από ένα γεφυράκι ,  το οποίο ενώνει  ξενοδοχείο και διπλανό ύψωμα, που εκτείνεται κατά μήκος στο πίσω μέρος του .

Διαθέτουν επίσης δική τους βεράντα εκτός αυτών στο μόλις προαναφερθέν ύψωμα με εξίσου αριστουργηματική, και μάλιστα, ακόμη πιο όμορφη θέα προς το Βαθύ από αυτήν των Studios ,μιας και ο δικός τους χώρος είναι υπερυψωμένος σε σύγκριση με το επίπεδο αυτών. Η θέα από εδώ προς τον κόλπο είναι εξίσου φαντασμαγορική όπως επίσης και  εξ αριστερών προς ανθισμένες βουνοπλαγιές και οροπέδια που φαίνεται στην βαθμιαία διαστρωμάτωση τους  ν΄ ανηφορίζουν προς τις βουνοκορφές καθώς και εκ δεξιών πέρα μακρυά στα πελάγη προς Λευκάδα και Αστακό. Αυτός ο συνδυασμός της απεραντοσύνης ορεινών   κορυφογραμμών και θαλάσσιών   εσχατιών  που κυριαρχεί εδώ και της γαλήνης που αναδίδει η άμεση όψη τού περιβάλλοντος  είναι το  shock που θα βιώσει ο άνθρωπος της μεγαλούπολης , του οποίου η αυτονόητη  καθημερινή  εμπειρία βρίσκει εδώ  το τέλος της.

Ωστόσο, όλων αυτών συμπεριλαμβανομένων, δεν έχουμε φθάσει ακόμη στο κατ’ εξοχήν βαρύνον σημείο, το highlight των σοφιτών.  Αυτό επιτυγχάνεται μόλις με την αναφορά της σχέσης τους προς το εξωτερικό, ήτοι, την θεματοποίηση της βεράντας που αμφότερες διαθέτουν. Πρόκειται, όσον αφορά τις λειτουργικές τους διαστάσεις, για βεράντες 3,5 Χ 1,35 μέτρων, οι οποίες, περιβαλλόμενες εκατέρωθεν από την επικλινή, σοφιτοειδή τους ατμόσφαιρα, βιώνονται κατ’ ουσίαν ως εστίες ασφάλειας και κάλυψης, ως σταθεροί τόποι φερέγγυας εκκίνησης του βλέμματος εν όψει της απεραντοσύνης που έχει στην αβυσσαλέα πτήση του ν’ αντιμετωπίσει πάνω απ’ όλο το Βαθύ προπάντων, αλλά και πέραν αυτού,
καθ’ οδόν προς Λευκάδα αλλά και εκ δεξιών προς Αιτωλοακαρνανία. (Expecting to fly).
Σ’ αυτό έρχεται να επισυναφθεί η άλλη σχέση εσωτερικού και εξωτερικού των σοφιτών άνωθεν. Διότι αυτή ακριβώς η σχέση προλαμβάνεται ήδη προ και υπεράνω του ανοίγματος της εξωτερικής πόρτας προς την βεράντα μέσω ενός κραταιού κρυστάλλου ως συνέχεια των κεραμιδιών που καλωσορίζοντας ηλιοφάνεια τόσο όσο και φεγγαρόφως στο εσωτερικό της σοφίτας ανταποδίδει έτσι το αντίκρυσμά της απ’ το εξωτερικό. Θαλπωρή και άβυσσος περνούν η μία μέσα στην άλλη προσφέροντας κατ’ αυτόν τον τρόπο μια ανεπανάληπτη εμπειρία του κατοικείν.